Wyłączne prawo

Ochronę wyłącznego prawa do odmian roślin na terenie Polski regulują następujące przepisy prawa krajowego i wspólnotowego:

Ustawa z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin
(t.j. Dz. U. 2018 poz. 432 ze zmianami)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1768/95 z dnia 24 lipca 1995 r., ustanawiające przepisy wykonawcze w zakresie odstępstwa rolnego przewidzianego w art. 14 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2605/98 z dnia 3 grudnia 1998 r., zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1768/95, ustanawiające przepisy wykonawcze w zakresie odstępstwa rolnego przewidzianego w art. 14 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin

Ochrona prawna odmian roślin polega na tym, że tylko hodowca, który posiada wyłączne prawo do danej odmiany, jest uprawniony, aby:

  • wytwarzać lub rozmnażać,
  • przygotowywać do rozmnażania,
  • oferować do sprzedaży,
  • sprzedawać lub zbywać w inny sposób,
  • eksportować,
  • importować,
  • przechowywać

materiał siewny tej odmiany chronionej.

Podmioty inne niż hodowca mogą wykonywać ww. czynności wyłącznie za zgodą uprawnionego hodowcy, na warunkach określonych w formie pisemnej umowy licencyjnej.  W przeciwnym razie dochodzi do naruszenia wyłącznego prawa , co wiąże się z sankcjami cywilnoprawnymi i karnymi.

Zapraszamy do kontaktu

Służymy telefonicznym i mailowym wsparciem,
jesteśmy do dyspozycji od poniedziałku do piątku,
w godz. 8:30-15:00.